علیرضا طبایی؛ شاعر و منتقد ادبیات گفت: آنچه «حافظ» ما را در جهان به عنوان زبان گویای یک ملت معرفی کرده و او را بر قله رفیع ادبیات ایران قرار داده است، انعکاس موفقیت‏آمیز رنج‏ها، عصیان‏ها، مظلومیت‏ها و افتخارات قوم ایرانی در آثار این مرد بزرگ است.

علیرضا طبایی

این شاعر و منتقد ادبیات در گفت‏وگو با خبرنگار ادبی مهر با بیان این مطلب افزود: حافظ به روشنی و درستی توانست از قوم خود معرفت و شناخت پیدا کند، ضمن اینکه شناخت و تعلق خاطر شگرفی نیز به فرهنگ اسلامی دارد.

علیرضا طبایی تصریح کرد: خواجه شیراز تصویرگر هزاره‏های گذشته ایران و ایرانی است، او زبان  آمال و آرزوهای سرخورده ماست. شعر حافظ به شدت به دنبال تعالی انسان و آزادی اندیشه ایرانی است، این شاعر در روزگار خودش وارث رنج‏ها و دردهایی بزرگ بود.

این شاعر و منتقد ادبیات اظهار داشت: معتقدم که حافظ دارای زبانی چند پهلوست، به تعبیری دیگر زبان او را باید طیفی از یک منشور دانست که  ابعاد نورهایی که از این طیف به بیرون می‏تابد، برای اهل نظر و اهل شناخت قابل لمس و رویت است. زبان ادبی حافظ تا همیشه روزگار پرتوافشان و دارای مخاطب گسترده خواهد بود، اما نسل‏های جدید باید برای درک شعر حافظ و لذت بردن از آن، در تاریخ ایران و ادبیات کهن آن تامل کنند. در غیر این صورت نمی‏توانند درک کنند که منظور حافظ از دردها و رنج‏های گذشته ایران و ایرانی چیست. در چنین شرایطی خیلی خوب می‏توانند بفهمند که حافظ چه می‏گوید و اصولا کلام او حامل چه اندیشه‏هایی است.