شعر نیمایی

از زبان داریوش و من

 

اين خاك، پاره‌ای ز بهشت است‌

امّا،

حيفا...!

بر چهره‌اش، 

         ـ‌ هنوز، پس از سی قرن‌

جا پای خشكسالی و،

                   ـ‌ نقش دروغ و،

                                   ـ فقر

زشت است!

---

از مجموعه «شاید گناه از عینک من باشد»