گذشت زمان برخی را فراموشکار می‌کند!

 

یزدان سلحشور: متولد 1323 در شیراز؛ شاعر، ویراستار، روزنامه‌نگار و منتقد ادبی؛ به عنوان ویراستار، ویرایش رمان مشهور «آرواره‌ها»ی پیتر بنچلی را در کارنامه دارد، همان رمانی که اسپیلبرگ بر اساس آن یکی از مشهورترین فیلم‌های دهه 70 میلادی را ساخت. از استعدادهای منحصر به فرد حوزه شعر نو در دهه 40 بود اما در نهایت، بدل شد به پدر معنوی غزل نو، با غزل‌هایی پیشنهاد دهنده.  او در اواخر دهه 40 به مؤسسه مطبوعاتی اطلاعات پیوست و مسئولیت بخش ادبی مجله جوانان را که سردبیری‌اش بر عهده ر.اعتمادی [نویسنده مشهور حوزه آثار عامه‌پسند] بود، برعهده گرفت و در مدتی کوتاه، این صفحه‌ها، بعد از صفحه‌های شعر مجله فردوسی، به پرمخاطب‌ترین صفحه‌ها‌ی شعر کشور بدل شدند آن هم با تیراژی نزدیک به 500 هزار نسخه، در اواخر دهه 40! او همچنین نشست‌های پرازدحام شعر دوشنبه را در مؤسسه اطلاعات که به همراه کیهان، بزرگ‌ترین مؤسسه‌های مطبوعاتی آن دوره بودند، کلید زد اما فقط اینها نبود از دل صفحه‌های شعر و این نشست‌ها، هم جریان مسلط «غزل نو»‌زاده شد و هم بعد از یک دهه، شاعران جوان انقلاب اسلامی که شعر حوزه هنری را پایه‌گذاری کردند، حاصل مهیاسازی فضای رشد و نمو ادبی مجله جوانان، در دهه 50 بودند. شاعران شهرستانی، برای نخستین بار، شعرشان در تیراژی وسیع و با مخاطبان بسیار، در این صفحه‌ها مطرح شد. این مصاحبه، با ریزه‌کاری بسیار و اطلاعات تاریخی فراوان، اگر قرار بود به تمامی در «ایران» منتشر شود احتمالاً پنج صفحه روزنامه می‌شد که امکانش نبود، بنابراین، این خلاصه مصاحبه من با علیرضا طبایی‌است تا متن کامل، شاید وقتی دیگر منتشر شود!